een verloren brug leidt
naar linden langs de leie
over het ongedurige water
vindt je blik de plek terug
waar sterren fonkelden
in twee paar ogen verdween
het jonge vertrouwde
naar een land van toen
bijna vergeten krakend ijs
onder veel te jonge voeten
bossen met zilverwitte naalden
die prikten in bodemloos gemis
warme woorden vertellen van
oude overvloed en nieuwe armoe
straks begraven aan de westerkant
waar grauwe engelen rouwen
gedicht uit de bundel
Maren uit een vergeten land
Meer dan de helft van de toetsen staan ingedrukt, ze laten een spoor na van letters die veel, te veel misschien, werden gebruikt. Ik probeer er een zin mee te vormen, zin aan te geven, een verhaal te bedenken.
Ik kan me niet losmaken van de tekst die op het beduimeld blad op de schrijfrol nog goed leesbaar is. Een lange volzin die me verrast en inspireert, die beweert dat mijn portret een landschap is. Wie ben ik? Ben ik meer dan de woorden die ik vertel, die ik hier neerschrijf? Ben ik meer dan de woorden die me nog resten? Ik wil ze kneden tot een verhaal, een landschap van herinneringen.
Ik moet een jaar of elf geweest zijn toen ik voor het eerst op een robuuste Remington mocht tikken onder het waakzaam oog van vader. Hij had me geduldig uitgelegd hoe ik met de juiste kracht en de nodige voorzichtigheid de toetsen kon aanslaan. Wat een golf van voldoening stroomde er door mijn lijf toen zich een eerste woord vertoonde op het ingerolde papier. Mijn voornaam, zonder hoofdletter. Alsof toen al de titel werd bedacht van een lang verhaal dat zou volgen, dat ik vandaag nog verderzet. Over mijzelf zonder hoofdletter.
De avonturen van een kuifje, wereldreiziger. Niet op ontdekking in de grote wereld van de vijf continenten, maar in de nog grotere wereld van een huiskamer. Een glazen tafelblad weerspiegelt de stofdeeltjes van een vergeten geschiedenis.
Een marmeren schouw draagt een zoemend aquarium. Een aarzelend licht valt door de gekleurde glasramen van de dubbele deur tussen woonplaats en salon.
De stilte wordt gestoord door een onregelmatig tikken van azertytoetsen op het nog deels witte blad, een witruimte die verleidt. Kom, vul me.
Fragment uit de bundel
Maren uit een vergeten land
(geschreven bij een bezoek in het Erfgoedcenter van Deinze)
Proeven van proza en poëzie.
Deze bundel met kortverhalen en gedichten werd gepubliceerd in 2021 en vormde het sluitstuk van de opleiding Schrijven aan de Academie te Deinze (KADE).
Uit het juryverslag:
“Rob kan in weinig woorden een wereld scheppen, zowel een decor uit een vergeten land als een hedendaagse omgeving. Scherpzinnige observaties reiken de lezer een overtuigend beeld aan van de zoekende mens, van gisteren en van vandaag.
De gedichten behandelen diverse thema’s als schrijven, de natuur, de mens, beeldende kunst en muziek. Ze lezen als stijloefeningen met een grote vormvariatie: de ene keer gebald, de andere keer episch, de ene keer regelmatig van vorm, de andere keer experimenteel.”
Dit boek kwam uit in 2016 en is ontstaan uit een samenwerking tussen vriendin Ann De Froy en mezelf. Ann maakte een reeks symbolische tekeningen met kleurpotloden en waterverf. Zo ontstonden mandala’s, symbolen en mythische figuren. Ze vroeg me om bij elke tekening een korte tekst of gedicht te schrijven. Het was een mooie samenwerking waarin we allebei veel plezier en voldoening hadden. Haar man Wim De Bruycker zorgde voor de productie en een knappe vormgeving.
Mijn eerste boek is geschreven. En Wouter heeft er de tekeningen voor gemaakt. Het boek krijgt de titel “Over Bruggen en Wegen” en is het verhaal van de jeugdjaren van mijn moeder Tiny Lamarcq. Zij is geboren in een Gents arbeidersbeluik in 1924 en maakt tijdens haar jeugd de crisisjaren en de tweede wereldoorlog mee. Door de crisis verhuist het gezin Lamarcq naar verschillende plaatsen in Gent, Brugge, Ophasselt om uiteindelijk terug terecht te komen in Gent. Daar kunnen ze settelen in de conciërgewoning van de dienst “Bruggen en Wegen” op de Nederkouter te Gent.
Het verhaal bevat vele anekdotes over het gezin, de familieleden, de omgeving en de vrienden. Het zijn volkse verhalen die iedereen kunnen aanspreken. De lezer maakt kennis met een stukje kleine geschiedenis van België, die duidelijk ingebed is in de grotere geschiedenis.
Elk hoofdstuk wordt voorafgegaan door een collage van tekeningen, gemaakt door Wouter De Winter, die de beschreven gebeurtenissen illustreren.
robdwschrijft 