Zelfs al heb ik nog niet veel lezers bereikt – er komen immers nog enkele boekpresentaties in het najaar – toch doet het me plezier dat ik al enkele reacties heb gekregen op het poëtisch kortverhaal Waterdenkers. Lees even mee:

• Ik vind het een buitengewoon staaltje van poëtisch proza, wat soms meer leest als een gedicht dan als een boek. De prachtige verbeelding en verwoording van dit verhaal zorgt er voor mij voor dat het boek veel lezers en een wijde distributie zou mogen vinden – en zeker ook internationaal in vertaling naar het Engels, bijvoorbeeld. Het is geen gemakkelijk boek, het heeft me verrast en verbaasd, maar ik vind het wereldklasse.
  (Wim DW, Gentbrugge, oktober 2026)
• Water… denken over water… het roept talrijke gevoelens op.
  Te veel om die onder woorden te brengen.
  Want taal slaat op drift, laat mij in de steek.
  En als de woorden dan toch even opduiken
  Dan verdrinken de gedachten.
  Ik koester het gedicht op pagina 17 dat begint met
  “Je droomt. Dat verontrust me.
  Je denkt. Dat stelt me gerust.
  Je weet. Of beter: je denkt te weten.
  Je hebt tijd. Maar je weet nog niet dat je meer tijd hebt dan de andere wezens rondom je. (…)”
  En ik koester de zin op pagina 53:
  “- die denkt de zeeën te beheersen die denkt de grootste te zijn en nog groter wil worden en niet beseft dat groot zijn altijd tijdelijk is -“
  (Yves VD, Deinze, september 2026)
• Vertelkunst in een modern jasje
  Ik heb genoten van ‘Waterdenkers’.  Verwacht geen voor de hand liggend verhaal, maar sta open voor een bevreemdende onder-waterwereld waarin het  hoofdpersonage (‘Het’) geen naam heeft, geen geslacht en zich ook niet voortplant. 
  Wat de auteur met dit vertrekpunt doet, is haast opzienbarend. Hij combineert een enorme creatieve verbeelding en laat ruimte voor subtiele reflectie over de menselijke aard en de maatschappij waarin we leven met zijn reductionistische visie die vaak gespeend is van creatieve verbeelding.
  Wat het boek écht bijzonder maakt, is dat de auteur heel weinig sturend is; hij laat je als lezer volledig vrij om je eigen interpretatie aan zijn verhaal te geven.
  Een gelaagd, beeldend pareltje dat na het dichtslaan nazindert. 
  De bijhorende etsen van de auteur maken van ‘Waterdenkers’ een artistiek totaalpakket, met diepgang in amper 100 pagina’s.
  Tip: maak tijd vrij om te lezen, zodat je je ononderbroken kan onderdompelen. Het voelt alsof je naar een open kunstwerk kijkt. 
  (Diane R uit Drongen, augustus 2026)
• Ik heb je boek uit, aan één stuk langzaam doorgelezen.
  Ik vond het een mysterieus verhaal en heel mooi van eenvoud en vormgeving. Zo ruimtelijk van opzet en subtiel van inhoud. Er zit ook een geheimzinnige diepe laag in, die voor mij tot aan het eind een geheim is gebleven. Ik heb er uitleg bij nodig, dat zou me helpen om mijn bewondering te doen groeien. Het heeft een diepgang die me aanspreekt maar die ik niet begrijpen kan. Je andere lezers zijn misschien slimmer en wijzer dan ik. Hebben ze gewoon meer inzicht in wat het boek ons (de mens of de mensheid ) te zeggen heeft?
  Ik hoop dat ik je niet teleurstel. Het is alleen al fijn om het open te slaan vanwege de ruimte die er inzit – ik bleef nieuwsgierig – en ook de behoefte aan uitleg, bleef.
  Wie weet overvalt me het inzicht nog.
  (Emmy vO, Purmerend, juli 2026)
• Dit verhaal is een triomf van de verbeelding.
  Een verhaal dat zijn gelijke niet kent, of toch een soort verhaal dat ik nooit eerder las. 
  Het met taal gecreëerde universum wordt deels weerspiegeld in de illustraties, maar als lezer kon ik ze toch niet simultaan in me opnemen. Het is pas als het verhaal uit was, dat ik kon terugbladeren om ook de illustraties op te nemen.
  Wat een prestatie om amorfe gevoelens van onrust en hoop in taal te gieten. Bravo!
  (proeflezer Magali DP uit Aalter, april 2026)