Het is prettig om te ervaren dat enkele lezers mij na het lezen van mijn boek Niets zal nog hetzelfde zijn spontaan een bericht stuurden.
Ik deel hierbij graag enkele reacties:
- Met het eerste deel kon ik niet zo goed overweg. Het ritme lag zo traag en ik vond de dialogen tussen de jongelui veel te “volwassen”. De tijd verliep toen als het ware trager dan nu, maar ik herinner mij dat in mijn jeugd de jongeren veeleer snedige gesprekken hadden met elkaar. Je schrijft alles ook zo uitgesponnen. Het is alsof je zoveel mogelijk details uit het verleden wil vastleggen.
Wat ik wel graag las, dat waren de kleine “intermezzo’s” waarin je vertelt over de eenzame kleuter in het verre Rekem, die maar niet begrijpt waarom hij niet bij zijn ouders en zusje mag blijven. Daar heb je goed weergegeven hoe dat kleine jongetje zich voelde. Die korte inlassingen zijn een goede vondst; tijdens het lezen vragen we ons voortdurend af waarom dit jongetje dit moest ondergaan.
Deel 2 vond ik dan veel beter. Het hoofdstuk “Woensdag 30 augustus” begint heel mooi: het verdriet van Antoine wordt gevoelvol beschreven.
Vanaf dan komen er allerlei elementen van het verhaal samen en het verhaal wordt algauw steeds maar spannender. Ik werd dan ook definitief meegesleept in het verhaal tot op het einde met de ontknopingen. Nu Antoine en Godelieve hun ouders gedwongen hebben om hun ware verhaal op te biechten, vallen alle spanningen weg. Het leven van Antoine en zijn familie heeft een nieuwe richting ingeslagen, de richting naar een harmonieus samenleven.
(Rika D uit Aalter, 23 februari 2026) - Ik heb jouw boek met heel veel plezier gelezen. Op sommige momenten deed het mij denken aan de stripreeks “De 4 helden”… . Je kon je als lezer makkelijk inleven in de leefwereld van de verschillende personages en ook hun onderlinge verhoudingen vond ik mooi uitgewerkt. Ik groeide zelf ook op in en rond Gent en het had dus wel iets om meegenomen te worden naar gekende locaties, zonder dat ik die periode zelf meemaakte. Je bent er heel goed in geslaagd om de tijdsgeest van toen weer te geven. Sterk werk … . Het had bovendien wel iets om tijdens een leespauze de schrijver zelf het gebouw waar ik woon te zien binnenwandelen. Eén kleine bedenking: Ik vond “mams” een ietwat vreemde benaming voor de moederfiguur. “Mà” lijkt mij gebruikelijker in Gent en omgeving en leek mij toepasselijker … (maar dat is natuurlijk een detail)
(Jan V uit Deinze, 8 februari 2026) - Ik heb genoten van je boek, proza waarbij de poëzie niet ver weg is. Heerlijk!
Antoine zijn avonturen namen me van het begin tot het einde mee. Het verhaal heeft een mooie opbouw en fijne spanning waarbij het familiegeheim steeds een beetje meer ontrafeld wordt. Bijzonder, hoe volwassenen hun kinderen willen ontzien, terwijl deze zielen zoveel zien en voelen. Wat me doet denken aan het feit dat volwassen worden gaat over de desillusie van de romantiek. De overgang van idealisme naar volwassen realisme. De tijdsgeest van de jaren ’60 schept een zintuiglijke beleving in het leven van toen: het Gentse straatbeeld, het onderwijs, de Vlaamse gezinsgeest, de keuken, … In de ontluikende gevoelens van verliefdheid bij Antoine, kon ik mijn eigen kriebels terug herinneren en hoe verwarrend dit allemaal kan zijn. De cursieve passages van Rekem raakten een gevoelige snaar. Die kinderlijke eenzaamheid, groot voor een kind en te onbenullig in de ogen van volwassenen. De gevoeligheid, verlegenheid en zachtaardigheid van Antoine resoneren met het kind in mij. Ik denk dat ik destijds wel een boontje zou gehad hebben voor Antoine.
(Anja L uit Zulte, 25 jan 2026) - Ik heb genoten van het boek. Rekem deed mij terugdenken aan een jaar bij de paters karmelieten in Eksaarde. Slechts drie keer op het jaar naar huis…
(Marc L uit Oudenaarde, 28 dec 2025) - Een paar dagen geleden heb ik uw boek *Niets zal nog hetzelfde zijn* uitgelezen. Ik moet u extra bedanken omdat u mij nog vele herinneringen hebt bezorgd aan mijn schooltijd ongeveer in dezelfde periode in Gent, in het Hoger Technisch Instituut Sint Antonius, beter gekend als de Holstraat, de tegenhanger van de Nijverheidschool de Linderlei.
In de beginjaren 1960 heb ik daar mijn 3de en 4de jaar A2 elektriciteit + elektronica gedaan. Tijdens de middagpauze zou niemand van de Holstraat het aangedurfd hebben om binnen te gaan in het stamcafé van de Lindelei en omgekeerd.
(Erik DB uit Merelbeke, 23 dec 2025) - Ik herkende je in Antoine, zoals ik meen je te hebben leren kennen, met veel belangstelling voor lieve en aardige vrouwen wat hier tot uitdrukking komt in de tedere namen als Giselle, Martine, Liliane, zus Godeliefke en niet te vergeten Jeannine. Dan ‘Antoine’ zelf. Hij is jong, pas 15 en bloednieuwsgierig naar al die geheimen die in hun leven een rol spelen, zoals direct al in de duistere kelders met sporen van Howard Carter, als later in zijn opgroeiende leven naar de volwassenheid. Verlegen is hij ook. Soms blijft verliefdheid steken in verlangen….
Mijn vriend vond het erg leuk om door jou Gent te leren kennen dat hij niet kent door eigen ervaringen maar nu wél door jouw beschreven waarnemingen. Ook wij zijn opgegroeid in een stad, geboren in 1942 in Amsterdam wat wel vergelijkbaar is met Gent (zegt hij).
Ik genoot erg van de Epiloog waarin alles nog eens duidelijk wordt neergezet en van de mooie poëtische slotalinea (sla het boek maar open op bladzij 316). Dank je wel Rob, dat je je passie hebt gevolgd om schrijver te worden…
(Emmy VO uit Purmerend (NL), 4 dec 2025) - Zelf heb ik ook enorm genoten van je boek. Op een paar dagen heb ik het uitgelezen, het was spannend tot op het einde. Héél mooi geschreven. Proficiat!
Het heeft me natuurlijk ook teruggebracht naar onze jeugd en talrijke verwijzingen naar je eigen verhaal zijn zo herkenbaar. En niet te vergeten het sappige Gents ! Zoals onlangs iemand zei: “Gents is een taal en al de rest is dialect”.
(Claire D uit De Pinte, 4 dec 2025) - Je boek heeft mij terug gebracht in de jaren.. 50, als jonge gast die droomde van vriendschap en liefde. Veel anekdotes heb ik bijna identiek beleefd in dezelfde omgeving. Mijn lief werkte voor een winkel op de Kortrijkse Poortstraat, die omgeving is me dus goed bekend. De geschiedenis rond het geheim kan ik me levendig voorstellen, en ik heb echt genoten van de fratsen van de jongeren.
(Emile T uit Aalter, 2 dec 2025) - Ik heb het boek met veel plezier gelezen. Het plaatste mij in een tijdscapsule naar een zeer herkenbaar verleden, ook al was ik nog maar 6 in 1961. Het leest zeer vlot en is een echte page-turner gebleken. Mijn welgemeende felicitaties.
(Tony B uit Aalter, 1 dec 2025) - Ik heb het boek gelezen vanuit het standpunt van een 15-jarige en ik heb onmiddellijk gedacht dat het een goed boek is om in de tijd van toen te plaatsen; tegelijkertijd veel genoegen beleefd aan de herkenbaarheid van het tijdsbeeld. (…)
En de Nijverheidsschool waar ik 30 jaar heb les gegeven, dat was een verrassing, de buurt, de cafeetjes, het stadsleven, de Nederkouter en de Bagattenstraat, de platforms op de tram waar iedereen aanhing, ja, veel herinneringen. (…)
Tijdens het lezen heb ik ook gedacht dat iedereen zijn jeugdherinneringen zou moeten opschrijven, het moet zeker wel heel veel doen als de kinderen, kleinkinderen, broers en zussen alles kunnen lezen, mooi. (…) Doe zo voort, zegt de juf.
(Danièle L uit Ledeberg, 1 dec 2025) - Gezien mijn leeftijd kan ik mij perfect het jaar 1961 voorstellen. Uit alles blijkt dat jij inderdaad een echte storyteller bent, verhalend tot in de details. De plot(s) is/zijn dusdanig uitgewerkt dat men wil verder lezen en benieuwd blijft tot de laatste bladzijde.
(Luc M uit Deinze, 20 nov 2025) - Als “trage lezer”, had ik jouw boek binnen de 3 dagen uitgelezen. Wat een mooi boek Rob! Ook wat nostalgie betreft omdat ik van mijn geboorte tot mijn 18de jaar in Gent gewoond heb.
(Viva L uit Deinze, 19 nov 2025) - Net je nieuwe boek uitgelezen. Weerom een plezier om al die Gentse uitdrukkingen te lezen, waardoor ik mijn moeders en grootmoeders stem weer hoor, en ook om je omzwervingen doorheen Gent te volgen. Ik zie het zo voor mij! En je bouwt de spanning heel goed op, proficiat!
(Dominique V uit Gent, 4 nov 2025) - Ik heb genoten van je boek. Met in het ene oog een nieuwe lens en het andere oog nog wachtend, heb ik jouw boek in lopend vaart uitgelezen. Met twee betere ogen zal niets nog hetzelfde zijn 😉 .
(Patrick V uit Astene, 13 okt 2025) - Je boek is een echte page turner. Ik heb het afgelopen weekend in 3 flinke rukken uitgelezen. De drie plotlijnen zijn perfect in evenwicht en houden de lezer bij het (de) onderwerp(en). Ik verklap uiteraard niks. PROFICIAT!
(Matthias H uit Merendree, 9 okt 2025) - Heb jouw boek in drie dagen uitgelezen, dit is al veelzeggend niet? Het greep me bij de keel, had me in zijn greep, zodat ik voortdurend moest verder lezen… Jouw boek heeft me écht geraakt, ontroerd, nieuwsgierige spanning opgewekt, doen nadenken, reflecties over mezelf, mijn verleden, mijn familie… doen ontstaan. De stukjes Rekem hebben een heel grote meerwaarde en mijn emoties laaiden bij het lezen hoog op! Zeer authentiek, confronterend, oprecht, treffend pijnlijk… Chapeau dat je de moed had dit met de lezer te delen! Helemaal niet vanzelfsprekend!
(Gerda C uit Aalter, 4 okt 2025) - Ik las jouw boek! Alhoewel je ‘schrijfstijl’ mij niet helemaal ligt (dat is een persoonlijk iets hé) heb ik de inhoud zeker kunnen waarderen. Maar ook…. ik ben iets jonger dan jij en ben ook -vanuit Gent- op kolonie geweest voor mijn ‘gezondheid’. Die herinneringen uit de jaren 50 kwamen dus helemaal terug. Proficiat met uw boek! Het heeft me geraakt.
(Jo M uit Gent, 27 sep 2025)
robdwschrijft 